Boreol Weddi

Fe ddarllen y Gweinidog un neu fwy o’r adnodau hyn:

Gan yr Arglwydd ein Duw y mae trugareddau a maddeuant, er gwrthryfela ohonom i’w erbyn. Ni wrandawsom chwaith ar lais yr Arglwydd ein Duw, i rodio yn ei gyfreithiau ef, y rhai a roddodd efe o’n blaen ni.

Daniel 9.9-10

Garedigion yng Nghrist, yr ydym ym mhresenoldeb y Duw byw a holl gwmpeini nef, i offrymu iddo, trwy ein Harglwydd Iesu Grist, ein haddoliad a’n mawl a’n diolch; i gynyddu mewn gwir wybodaeth o’i gariad mawr tuag atom, ac i’w ras gael dwyn ffrwyth yn ein bywydau. Yr ydym wedi dod i wrando a derbyn sanctaidd Air Duw, i geisio grymusol nerth yr Ysbryd Glân, ac i weddïo drosom ein hunain a thros bawb, fel y derbyniwn y pethau hynny sydd raid i ni wrthynt er ein lles a’n daioni. Ond yn gyntaf cyffeswn ein pechodau, a cheisio gan ein Tad ei faddeuant a’i dangnefedd:

PENLINIO

Cyffeswn i Dduw Hollalluog, y Tad, y Mab, a’r Ysbryd Glân, i ni bechu ar feddwl, gair, a gweithred. Gadawsom heb eu gwneud y pethau y dylasem eu gwneud; a gwnaethom y pethau na ddylasem eu gwneud. Gan hynny, gweddïwn ar i Dduw drugarhau wrthym. Trugarhaed yr Hollalluog Dduw wrthym, a maddau i ni ein holl bechodau; gwareded ni oddi wrth bob drwg, a’n cadarnhau a’n nerthu ym mhob daioni, a’n dwyn i fywyd tragwyddol. Amen.

Y Gweinidog (os yn Offeiriad) a ddywed:

Yr Hollalluog Dduw, sy’n maddau i bawb sydd yn wir edifeiriol, a drugarhao wrthych, maddau ichwi a’ch gwared oddi wrth eich holl bechodau, eich cadarnhau a’ch cryfhau ym mhob daioni, a’ch cadw yn y bywyd tragwyddol; trwy Iesu Grist ein Harglwydd. Amen.

Y GWASANAETH — SEFYLL

Arglwydd, agor ein gwefusau;

A’n genau a fynega dy foliant.

Duw, brysia i’n cynorthwyo;

Arglwydd, prysura i’n cymorth.

SEFYLL

Gogoniant i’r Tad, ac i’r Mab: ac i’r Ysbryd Glân;

Megis yr oedd yn y dechrau, y mae’r awr hon, ac y bydd yn wastad: yn oes oesoedd. Amen.

Molwch yr Arglwydd;

Moliannus fyddo Enw’r Arglwydd.

Deuwch canwn i’r Arglwydd: ymlawenhawn yng Nghraig ein hiachawdwriaeth. Deuwn ger ei fron ef â diolch: canwn yn llafar iddo â salmau. Canys yr Arglwydd sydd Dduw mawr: a Brenin mawr ar yr holl dduwiau. Oblegid yn ei law ef y mae gorddyfnderoedd y ddaear: ac efe biau uchelder y mynyddoedd. Y môr sydd eiddo, canys efe a’i gwnaeth: a’i ddwylo a luniodd y sychdir. Deuwch, addolwn a syrthiwn i lawr: a gostyngwn gerbron yr Arglwydd ein gwneuthurwr. Canys efe yw ein Duw ni, a ninnau ei bobl ef a defaid ei borfa: heddiw, os gwrandewch ar ei leferydd cewch brofi ei nerth. Gogoniant i’r Tad, ac i’r Mab: ac i’r Ysbryd Glân; megis yr oedd yn y dechrau, y mae’r awr hon, ac y bydd yn wastad: yn oes oesoedd. Amen.

Psalm 81, 82

¹Cantem de alegria a Deus, nossa força; aclamem o Deus de Jacó!

²Comecem o louvor, façam ressoar o tamborim, toquem a lira e a harpa melodiosa.

³Toquem a trombeta na lua nova e no dia de lua cheia, dia da nossa festa;

⁴porque este é um decreto para Israel, uma ordenança do Deus de Jacó,

⁵que ele estabeleceu como estatuto para José, quando atacou o Egito. Ali ouvimos uma língua que não conhecíamos.

⁶Ele diz: “Tirei o peso dos seus ombros; suas mãos ficaram livres dos cestos de cargas.

⁷Na sua aflição vocês clamaram e eu os livrei, do esconderijo dos trovões lhes respondi; eu os pus à prova nas águas de Meribá. [Pausa]

⁸“Ouça, meu povo, as minhas advertências; se tão somente você me escutasse, ó Israel!

⁹Não tenha deus estrangeiro no seu meio; não se incline perante nenhum deus estranho.

¹⁰Eu sou o SENHOR, o seu Deus, que o tirei da terra do Egito. Abra a sua boca, e eu o alimentarei.

¹¹“Mas o meu povo não quis ouvir-me; Israel não quis obedecer-me.

¹²Por isso os entreguei ao seu coração obstinado, para seguirem os seus próprios planos.

¹³“Se o meu povo apenas me ouvisse, se Israel seguisse os meus caminhos,

¹⁴com rapidez eu subjugaria os seus inimigos e voltaria a minha mão contra os seus adversários!

¹⁵Os que odeiam o SENHOR se renderiam diante dele e receberiam um castigo perpétuo.

¹⁶Mas eu sustentaria Israel com o melhor trigo, e com o mel da rocha eu o satisfaria”.

¹É Deus quem preside a assembleia divina; no meio dos deuses, ele é o juiz.

²“Até quando vocês vão absolver os culpados e favorecer os ímpios? [Pausa]

³Garantam justiça para os fracos e para os órfãos; mantenham os direitos dos necessitados e dos oprimidos.

⁴Livrem os fracos e os pobres; libertem-nos das mãos dos ímpios.

⁵“Eles nada sabem, nada entendem. Vagueiam pelas trevas; todos os fundamentos da terra estão abalados.

⁶“Eu disse: ‘Vocês são deuses, todos vocês são filhos do Altíssimo’.

⁷Mas vocês morrerão como simples homens; cairão como qualquer outro governante.”

⁸Levanta-te, ó Deus, julga a terra, pois todas as nações te pertencem.

Gogoniant i’r Tad, ac i’r Mab: ac i’r Ysbryd Glân;

Megis yr oedd yn y dechrau, y mae’r awr hon, ac y bydd yn wastad: yn oes oesoedd. Amen.

Darllenir y llith gyntaf o’r Hen Destament neu’r Apocryffa.

1 Kings 2:1-12

Cyhoedda’r darllenydd y llyfr, y bennod, a’r adnod. Ar ddiwedd pob llith fe ddywed: Yma y terfyn y llith gyntaf (neu’r ail lith).

¹Quando se aproximava o dia de sua morte, Davi deu instruções ao seu filho Salomão:

²“Estou para seguir o caminho de toda a terra. Por isso, seja forte e seja homem.

³Obedeça ao que o SENHOR, o seu Deus, exige: ande nos seus caminhos e obedeça aos seus decretos, aos seus mandamentos, às suas ordenanças e aos seus testemunhos, conforme se acham escritos na Lei de Moisés; assim você prosperará em tudo o que fizer e por onde quer que for,

⁴e o SENHOR manterá a promessa que me fez: ‘Se os seus descendentes cuidarem de sua conduta e se me seguirem fielmente de todo o coração e de toda a alma, você jamais ficará sem descendente no trono de Israel’.

⁵“Você sabe muito bem o que Joabe, filho de Zeruia, me fez; o que fez com os dois comandantes dos exércitos de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Ele os matou, derramando sangue em tempos de paz; agiu como se estivesse em guerra, e com aquele sangue manchou o seu cinto e as suas sandálias.

⁶Proceda com a sabedoria que você tem e não o deixe envelhecer e descer em paz à sepultura.

⁷“Mas seja bondoso com os filhos de Barzilai, de Gileade; admita-os entre os que comem à mesa com você, pois eles me apoiaram quando fugi do seu irmão Absalão.

⁸“Saiba que também está com você Simei, filho de Gera, o benjamita de Baurim. Ele lançou terríveis maldições contra mim no dia em que fui a Maanaim. Mas depois desceu ao meu encontro no Jordão e lhe prometi, jurando pelo SENHOR, que não o mataria à espada.

⁹Mas, agora, não o considere inocente. Você é um homem sábio e saberá o que fazer com ele. Apesar de ele já ser idoso, faça-o descer ensanguentado à sepultura”.

¹⁰Então Davi descansou com os seus antepassados e foi sepultado na Cidade de Davi.

¹¹Ele reinou quarenta anos em Israel: sete anos em Hebrom e trinta e três em Jerusalém.

¹²Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reinado foi firmemente estabelecido.

Bendigedig fyddo Arglwydd Dduw Israel: canys efe a ymwelodd ac a brynodd ei bobl; Ac a ddyrchafodd iachawdwriaeth nerthol i ni: yn nhŷ Dafydd ei wasanaethwr. Megis y dywedodd trwy enau ei sanctaidd broffwydi: y rhai oedd o ddechreuad y byd; Yr anfonai ef i ni ymwared rhag ein gelynion: ac oddi wrth ddwylo pawb sy’n ein casáu; Y gwnai efe drugaredd â’n tadau: ac y cofiai ei sanctaidd gyfamod; Y llw a dyngodd efe wrth ein tad Abraham; Sef bod iddo ganiatáu i ni, wedi ein hymwared oddi wrth ddwylo ein gelynion, allu ei wasanaethu ef yn ddi-ofn; Mewn sancteiddrwydd a chyfiawnder ger ei fron ef: holl ddyddiau ein bywyd. A thithau, Fab, a elwir yn Broffwyd i’r Goruchaf: canys ti a ei o flaen wyneb yr Arglwydd i baratoi ei ffyrdd ef; Ac i roddi gwybodaeth iachawdwriaeth i’w bobl ef: trwy faddeuant o’u pechodau; Oherwydd tiriondeb trugaredd ein Duw: trwy yr hon yr ymwelodd â ni godiad haul o’r uchelder; I roddi llewyrch i’r rhai sydd yn eistedd mewn tywyllwch a chysgod angau: ac i gyfeirio ein traed i ffordd tangnefedd. Gogoniant i’r Tad, ac i’r Mab: ac i’r Ysbryd Glân; megis yr oedd yn y dechrau, y mae’r awr hon, ac y bydd yn wastad: yn oes oesoedd. Amen.

Darllenir yr ail lith o’r Testament Newydd.

1 Corinthians 12:12-26

Cyhoedda’r darllenydd y llyfr, y bennod, a’r adnod. Ar ddiwedd pob llith fe ddywed: Yma y terfyn y llith gyntaf (neu’r ail lith).

¹²Ora, assim como o corpo é uma unidade, embora tenha muitos membros, e todos os membros, mesmo sendo muitos, formam um só corpo, assim também com respeito a Cristo.

¹³Pois em um só corpo todos nós fomos batizados em um único Espírito: quer judeus, quer gregos, quer escravos, quer livres. E a todos nós foi dado beber de um único Espírito.

¹⁴O corpo não é feito de um só membro, mas de muitos.

¹⁵Se o pé disser: “Porque não sou mão, não pertenço ao corpo”, nem por isso deixa de fazer parte do corpo.

¹⁶E se o ouvido disser: “Porque não sou olho, não pertenço ao corpo”, nem por isso deixa de fazer parte do corpo.

¹⁷Se todo o corpo fosse olho, onde estaria a audição? Se todo o corpo fosse ouvido, onde estaria o olfato?

¹⁸De fato, Deus dispôs cada um dos membros no corpo, segundo a sua vontade.

¹⁹Se todos fossem um só membro, onde estaria o corpo?

²⁰Assim, há muitos membros, mas um só corpo.

²¹O olho não pode dizer à mão: “Não preciso de você!” Nem a cabeça pode dizer aos pés: “Não preciso de vocês!”

²²Ao contrário, os membros do corpo que parecem mais fracos são indispensáveis,

²³e os membros que pensamos serem menos honrosos, tratamos com especial honra. E os membros que em nós são indecorosos são tratados com decoro especial,

²⁴enquanto os que em nós são decorosos não precisam ser tratados de maneira especial. Mas Deus estruturou o corpo dando maior honra aos membros que dela tinham falta,

²⁵a fim de que não haja divisão no corpo, mas, sim, que todos os membros tenham igual cuidado uns pelos outros.

²⁶Quando um membro sofre, todos os outros sofrem com ele; quando um membro é honrado, todos os outros se alegram com ele.

Ti, Dduw, a folwn: ti a gydnabyddwn yn Arglwydd. Yr holl ddaear a’th fawl di: y Tad tragwyddol. Amat ti y llefa’r holl angylion: y nefoedd a’r holl nerthoedd o’u mewn. Arnat ti y llefa cerubiaid a seraffiaid â lleferydd di-baid: Sanctaidd, Sanctaidd, Sanctaidd, Arglwydd Dduw y lluoedd; nefoedd a daear sydd yn llawn o’th ogoniant. Gogoneddus gôr yr apostolion a’th fawl di: moliannus nifer y proffwydi a’th fawl di. Ardderchog lu y merthyron a’th fawl di: yr Eglwys Lân drwy’r holl fyd a’th addef di, y Tad o anfeidrol fawredd; dy anrhydeddus, wir, ac unig Fab; hefyd yr Ysbryd Glân, y Diddanydd. Ti, Grist, yw Brenin y gogoniant: ti yw tragwyddol Fab y Tad. Pan gymeraist arnat waredu dyn: ni ddiystyraist fru y Wyryf. Pan orchfygaist holl nerth angau: agoraist deyrnas nef i bawb sy’n credu. Ti sydd yn eistedd ar ddeheulaw Duw: yng ngogoniant y Tad. Yr ŷm yn credu mai tydi a ddaw yn Farnwr arnom. Gan hynny atolygwn i ti gynorthwyo dy weision: a brynaist â’th werthfawr waed. Pâr iddynt gael eu cyfrif gyda’th saint: yn y gogoniant tragwyddol.

CREDO’R APOSTOLION — SEFYLL

Credaf yn Nuw Dad Hollgyfoethog, creawdwr nef a daear; ac yn Iesu Grist ei unig Fab ef, ein Harglwydd ni, yr hwn a gaed trwy’r Ysbryd Glân, a aned o Fair Forwyn, a ddioddefodd dan Pontius Pilat, a groeshoeliwyd, a fu farw, ac a gladdwyd. Disgynnodd i uffern. Y trydydd dydd y cyfododd o feirw, a esgynnodd i’r nefoedd, ac y mae’n eistedd ar ddeheulaw Duw Dad Hollgyfoethog; oddi yno y daw i farnu’r byw a’r meirw. Credaf yn yr Ysbryd Glân; yr Eglwys Lân Gatholig; cymun y saint; maddeuant pechodau; atgyfodiad y corff; a’r bywyd tragwyddol. Amen.

PENLINIO. Gweddïwn.

Yr Arglwydd a fo gyda chwi;

A chyda’th ysbryd dithau.

Gweddïwn.

Arglwydd, trugarha wrthym. Crist, trugarha wrthym. Arglwydd, trugarha wrthym.

Ein Tad, yr hwn wyt yn y nefoedd, sancteiddier dy enw; deled dy deyrnas; gwneler dy ewyllys; megis yn y nef, felly ar y ddaear hefyd. Dyro i ni heddiw ein bara beunyddiol. A maddau i ni ein dyledion, fel y maddeuwn ninnau i’n dyledwyr. Ac nac arwain ni i brofedigaeth; eithr gwared ni rhag drwg. Amen.

Y Gwersiglau a’r Atebion

Arglwydd, dangos dy drugaredd arnom;

A chaniatâ i ni dy iachawdwriaeth.

Gwisg dy weinidogion ag iawnder;

A gwna dy ddewis bobl yn llawen.

Arglwydd, cadw dy bobl;

A bendithia dy etifeddiaeth.

Arglwydd, cadw’r Frenhines;

A rho i’w chynghorwyr ddoethineb.

Arglwydd, dyro dangnefedd yn ein dyddiau;

Ac amddiffyn ni byth yn nerthol.

Duw, glanha ein calonnau;

Ac adnewydda ysbryd uniawn o’n mewn.

Colect y Dydd

Dydd Mercher ar ôl 14fed Sul ar ôl a Trindade

Hollalluog a thragwyddol Dduw, dyro inni ychwaneg o ffydd, gobaith, a chariad; ac fel y cawn yr hyn yr wyt yn ei addo, gwna inni garu’r hyn yr wyt yn ei orchymyn; trwy Iesu Grist ein Harglwydd. Amen.

Yr Ail Golect, am Heddwch

Hollalluog Dduw, awdur tangnefedd a charwr cytundeb, dy adnabod sydd yn fywyd tragwyddol, a’th wasanaeth yn wir fraint: amddiffyn ni dy weision ym mhob rhyw berygl ac adfyd, fel y gallwn, gan ymddiried yn llwyr yn dy nodded di, dy wasanaethu’n ddi-ofn; trwy nerth Iesu Grist ein Harglwydd. Amen.

Y Trydydd Colect, am Ras

Nefol Dad, a’n cedwaist yn ddihangol hyd ddechrau’r dydd heddiw: amddiffyn ni â’th gadarn allu; a chaniatâ na syrthiwn y dydd hwn i unrhyw bechod, na rhedeg i unrhyw berygl, ond bod ein holl weithredoedd wedi eu llywio wrth dy lywodraeth, i wneud yn wastad yr hyn sy’n gyfiawn yn dy olwg di; trwy Iesu Grist ein Harglwydd. Amen.

Gras ein Harglwydd Iesu Grist, a chariad Duw, a chymdeithas yr Ysbryd Glân a fo gyda ni oll byth bythoedd. Amen.